Groundwater Info

น้ำบาดาล หมายถึง ส่วนของน้ำใต้ผิวดินที่อยู่ในเขตอิ่มน้ำ รวมถึงธารน้ำใต้ดิน โดยทั่วไป หมายถึง น้ำใต้ผิวดินทั้งหมด ยกเว้นน้ำภายในโลก ซึ่งเป็นน้ำอยู่ใต้ระดับ เขตอิ่มน้ำ (พจนานุกรมศัพท์ธรณีวิทยา, 2530) ในทางกฎหมาย น้ำบาดาล ตามพระราชบัญญัติน้ำบาดาล พ.ศ.2520 กำหนดไว้ว่า น้ำบาดาล หมายความว่า น้ำใต้ดินที่เกิดอยู่ในชั้นดิน กรวด ทราย หรือหิน ที่อยู่ลึกจากผิวดินเกินความลึกที่รัฐมนตรีกำหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา แต่จะกำหนดความลึก น้อยกว่า 10 เมตร มิได้

Groundwater is water located beneath the ground surface in soil pore spaces and in the fractures of lithologic formations. A unit of rock or an unconsolidated deposit is called an aquifer when it can yield a usable quantity of water. The depth at which soil pore spaces or fractures and voids in rock become completely saturated with water is called the water table. Groundwater is recharged from, and eventually flows to, the surface naturally; natural discharge often occurs at springs and seeps, and can form oases or wetlands. Groundwater is also often withdrawn for agriculture, municipal and industrial use by constructing and operating extraction wells. The study of the distribution and movement of groundwater is hydrogeology, also called groundwater hydrology.

Regarding the Thai Groundwater Act 2520 B.C., the groundwater must be found not less than 10 metre-deep from ground surface.